yaram

ben yine nereye gitsem.. orada kaybolmuş buluyorum kendimi.. 

artık o kadar ilgisizim ki kendime. önce öptüğün.. sonra öptüğün yerleri kanattıktan sonra tekrar öptüğün kısır döngü sevginl yüzyüzeyim…. 

ve artık nereye gitsem hemen arkamda bir kan damlası bırakıyorum.. bin kalp ağrısı yanında.. 

çünkü sen de benim gibiydin;sen de benim gibi seni sevmeyeni sevdin hep.sana 
acı çektireni… 

ve ne acı ki, hep bizi sevmemiş olanları seveceğiz ikimizde…ne acıki, hep bizi 
incitip üzenlere bağlanacağız…telefonlarımıza çıkmayanlara…bahaneler bulanlara... 
küfür eder gibi konuşanlaara sevdalanacağız… 

aslında bu oyunda herkes birbirini yok ediyor..ben birilerini, o birileri başkalarını.sen beni..seni bir başkası.. asıl kısırdongunun donuşudur bu 

hem çok iyi biliyorum; beni sevsen bile hiç kapanmayacak bu yaram…seni biri 
sevse de hiç kapanmayacak bu yaran… yaran yedektir.. yedeklik yaran.. 

geçenler de yine seni hiç tanımayan mutlu insanların deniz kenarında martıları izlediği yerde kendi eski fotografımı gösterdim…..bir küfür gibi.. 

bu insanı tanıyo musunuz.. buralardan geçtimi.. nolur.. gördünüz mü söyleyin.. 

kimse geçmişteki beni tanımadı 
bende beni tanımadım 
o beni bulamadım 

ben seni bişey gibi sevdim.. 

bir şey gibi kötü.. 

halbuki ben binlerce film arasından yine hep aynı adamın sözünü hatırlıyorum.. 
her an herşey olabilir...