chloe ve alan bir uçak yolduluğu sırasında tanışırlar. yinee görüşürmüyüz yoksa burada bitermi iklemi içerisdeyken; alan bavul etiketinde yazan telefon numarasını hafızasına kazımıştır. çünkü alan aşıktır.
ilk buluştukları gece, alan çikolataya alerjisi olmasına rğmen sf chloe nin hoşuna itmek için bitirir.
dönüşte yolda öpüşürmüyüzderdi kafasını kurcalarken, suflenin etkisi kendisini gösteriri ve kendini birden chloe nin banyosunda bulur. midesi rahatsızlanmıştr.
aşktan kıvranır ama pek bir cool olan chloe ye çaktırmamak için çekip gidecekken..chloe nin' biz çocuk değiliz' cümlesi ile kendini renkli çaşaflar üzeriden bulıur.
inanamaz ve sabah olur.
chloe ona bir diş fırçası ve mükemmel bir kahvaltı hazırlamıştır.
masada yok yoktur. çilek reçeli hariç... naısl olurda çilek reçeli olmaz
neden yok.. dedinden dolayı sesler yükselir kapılar çarpılır.
biri yatak odasına, diğeri ise reçelcinin önünden geçerken kafasını bile kaldırmadan evine.....
-*-*-*-*-*-*-*-*-
alan ın kod adı karl dır. pek çoğumuzun kod adı karldır.bütün gümbürtü bu yüzden kopmaktadır. alan da pek çok kişide olduğu gibi karl marx sendromludur.
kar marx der ki : bir gün bir klübe üye olmayı çok isterken, üyeliğim gerçekleştiğinde bu arzum nasıl bu kadar çabuk yok oluyor?
alan ın durumu: chloe nin beni sevmesi için delirirken, sevdiği anda neden ondan uzaklaşmak ihtiyacı hissediyorum?
nedir bu karl'dan çektiğimiz_?
neden herşeyi elde edene dek severiz isteriz?
o bizim olunca istmeeyiz?
bu bir duygusuzlukmudur?
açgözlülükmüdür?
bence biraz kendimizle yüzleşmektir.
yani bence. bizler çocuğumuz; aşkımızın kaşılık bulmasını istesekde aslında içten içe bu hayalimizin gerçekleşmemesini isteriz...belki de
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder