gndelik hayatın akışı içinde göremediğimiz kaçırdığımız o kadar çok şey warki
hem de mutlu edecek.. şkrettirecek..
ama öyle bir kaptırmışız ki kendimizi akışa.. durupda kendimize ve gzelliklere bakmıyoruz...
yaşadığımız anlara şükredemiyoruz.
gndelik hayatımızın bir an durmasımı gerek farketmemiz içiin birşeyleri?
hayatı daha yavaş mı algılamalıyız?
bu şekildemi durup bakacağız çevremize, kendimize hayata??
mesela pencereden bakınca uzanan bahçeye bakmak...yeşilliklerin kokusunu içinde hissetmek o kadar mı zor?
tuhaf kii ne tuhaf..
sanki hayatı biz yaşamıyoruz
hayat bizi yaşıyor bitiryor.. biz sadece varoluyoruz.
bence her anın güzelliğini yaşamak gerek.. her anında aslında bizim için bir mucize olduğunu düşünerekk..
not. klawyem de ü harfinde problem war.
ne tuhaf üzüntü kelimesini yazamayacağım...
:-)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder