bütün mesele onlarla nasıl başa çıktığımızdır..
bazen kızarız.. sinirle herşeyi herkes yoketmeye kalkarız..
buna yaparkende en çok kendimizi yıpratırız.
ama o an engel de olamayız kendimize.. sonra .. belki çok gülerizzz çokk
bazen içimize kapanırız belkide en tehlikelisi budur. içimizde kendi kendimizi yeriz kurarız kafamızda süreklii.. bir süre sonra problem daha da büyür. yoksayamayacak kadar hemde..
işte o zaman sonrasında pek fazla gülemeyiz.
en garibi de bence warolan prblemi yoksaymaktır. kabullenmemek. sanki yokmuş gibi dawranmak.. bir süre sonra o problemi tekraryaşamamamıza da neden olabilir. çünkü yaşamamış ve ders almamışızdır.
yaşadığımız problemden ders çıkarmak.. yaptığımız hataları değerlendirmek( pişmanlık duymadan) ve problemin gzel ynlarını bulmak..
problemin güzel yanımı olur
olmazmııı
daha byk problemler.
bugün mutluyum sanırım pamuk prenseslikten, polyanalığa geçmek istedimm
problem yok
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder