Bir papatya tarlası düşün...İlkbahar ayı... Ve sen onun yanından geçen yolda yürüyorsun Ve o papatya tarlasında bir papatya dikkatini çeker... Binlerce sinden birisidir ama sen onun yanına gidersin. Onda seni çeken bir şeyler vardır... O papatyayı olduğu yerden koparırsın... Sadece senin olsun istersin...sadece senin. Öleceğini düşünmeden ve gidersin o tarladan... Bence bu TUTKU....
İçindeki şiddetin durduramadığı bir bencillik ama bir o kadar güzel ve hapsedici... Yine o tarlanın kenarındaki yolda yürüyorsundur... Yine milyonlarcası arasında bir tanesi seni çeker... Yaklaşırsın yanına... Yanına gidersin o papatyanın... Gözlerin başkasını görmez olur o an. Onun için her şeyi yapmak istersin... Dokunmak istersin... Dokunamazsın,orada onunla ölmek istersin. Ama birden hafif rüzgar eser ve başka güzel çiçek kokusu gelir burnuna... Dayanamazsın onun kokusuna...Unutturur her şeyi bir anda ve o kokunun geldiği yöne gidersin... O papatya orada kalmıştır... Yüreğinin bir kenarında... Paylaşılamamıştır bir çok şey... Unutulmaz belki ama geri de dönülmez ona... Bence AŞK böyle bir şey....
Yine o yoldasın... Papatya tarlasının yanından geçen. Ve yine bir papatya... Milyonlarca sının içinden seni çeker...Gidersin yanına. Orda kalakalırsın... O hiç ölmesin diye her şeyi yaparsın... Tüm gücünle onunla olmak istersin... Oradan seni koparacak hiç bir güç olmadığına inanırsın... Ve orada onunla ölene kadar birlikte kalırsın... Bence SEVGİ de bu
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder