Camdan yapılmayım,
Kırıldım mı bir kere,
Zor bir araya getirdiğim parçalarımı,
benden uzakta ama yerde gördüm
Görünce daha çok kırıldım
hayatımın dar aralarına giren küçük kırık parçalar ları,
Gözyaşımla ıslattığım parmak uçlarımla topladım,
kenara ayırdım
fırlayan camları ararken,
Yüzüm yansıması iri cam parçalarında,
minik cam parçaları hala parmak uçlarımda
Kendini yeniden bir araya getirmek,
Yapıştırmak kırıkları yerine,
Sandığın kadar kolay değil!
Benim doğallığımın yerine,
O kırıklıktan sonra işte bu yapaylık oturdu şuan
Eski ben değilim sayende, daha kırılganım
Anla artık,
Yapıştırarak kendimi oluşturdum yeniden.
Bu yüzden kaldıramam ikinci bir kırılmayı.
Bir daha kaldıramam snein beni ikinci kez kırmanı
Sen hiç bir şeyi ikinci kez yapıştırmayı denedin mi?
Tutmaz...
İki kıyı tüm girinti ve çıkıntılarıyla tamamlamaz birbirini puzzle gibi
ben denedim tutmasada tutturmaya çalıştım..
Ekisi gibi değil ama denedim birleştiridm
Bir daha olursa,
Olursa bir daha kırıklık,
Daha keskin, daha tutulmaz, daha tehlikeli olurum.
Tene değen her parçam, daha sivridir artık; keser kanatır.
kıyılardan köşelerden,
Ansızın batarım insanlara , öncelikle kırmaya çalışanlara
Ki anlasana,
Kırılıp dağıldığımı unuttukları an,
Sivrliğimi keskinliğimi farketmedikleri an;
Gittikçe büyüyen bir tehlike olurum
Sakın!
Sakın, şu zaman ve yerde,
Dengemi bozacak kadar ağır dokunma bana,
Sakın beni bir daha düşürme!...
sakın!!!!
e.t
eylül2009

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder