KAHVE

kahve aslında sadece kahve değildir. 

En sevdiğin dostun omzunda ağlarken içtigin kahvenin tadı kederlidir.. Kahve telvesine yüreginin acısı karışır. Kahve ile telve ile acı paylaşılır. Hüzünlüdür.

Annenin yemekten sonra bir sigara yakarak“hadi bir kahve yap da içelim” dediği kahve huzurludur.. .Köpüklüdür.

Köpükler annenin göz bebeklerine yansır, ışıldatır.… Dudağının kıyısında kalan küçük bir gülümsemedir.."içtiğim en güzel kahve senin kahven cümlesidir" Karşılıklı fal bakışma ile gülüşmelerdir. Neşedir.

Barda kör kütük sarhoş birinin içtiği kahve kendini kurtarma çabasıdır. sanki düştüğün kuyudan koyu kıvamlı kahverengi bir ipe tutunur çıkarsın … yuvana ulaştığın an uyuyakalırsın. .. ferahlıktır!!! 

…............ 

Tek başına içtiğin kahve yalnızlıktır… Acıdır tadı… Ama garip de bir keyfi lezzeti vardır…  Ama gereklidir. Kendi kendisi ile sohbet eder insan. yüzleşmedir

Beklemediğin bir anda sana uzatılan kahve başkadır… Süprizlerle dolurdur tadı.Isıtır insanın içini… Heyecanlıdır. Yeniliktir.

bitkin olduğunda içtigin kahve hafifletir seni…

Kendine getirir unutturur günün yorgunluğunu ağırlığını… Dinlendiricidir

Kahve kahvedir 

köpüğüyle 

rengiyle

dumanıyla

fincanıyla aynı kahvedir 

ama icilen kahveler seninle özdeşleşir değişir. Kahve işte o zaman kahve olmaktan çıkar. Anlam kazanır

Her kahve; KAHVE DEĞİLDİR !!